عمریست پشیمان ز پشیمانی خویشم

 

  غم پنهانی

   سرخوش ز سبوی غم پنهانی خویشم

  چون زلف تو سرگرم پریشانی خویشم

   در بزم وصال تو نگویم ز کم و بیش

  چون آینه خو کرده به ویرانی خویشم

  لب باز نکردم به خروشی و فغانی

  من محرم راز دل طوفانی خویشم

  یک چند پشیمان شدم از رندی و مستی

  عمریست پشیمان ز پشیمانی خویشم

  از شوق شکرخند لبش جان نسپردم

  شرمنده جانان ز گران جانی خویشم

  هرچند (امین) بسته ی دنیا نیم اما

  دلبسته ی یاران خراسانی خویشم 

   شعر از سید علی خامنه ای

درد و درمان

 

درد را از هر طرفش که بخوانی درد است 

دریغ از درمان که عکسش نامرد است